Theeplantages alom, maar geen Nuwara Eliya – Maleisië

Als laatste stop in de Cameron Highlands gaan we de theeplantages verkennen met de brommer, om zo te zien of het landschap te vergelijken valt met Nuwara Eliya in Sri Lanka, de eerste echte theeplantages die we ooit hebben gezien. Er zijn 3 grote plantages te vinden: Bharat, BOH en Cameron, en we gaan ze alle 3 proberen te zien, beginnend bij Bharat. We rijden daarvoor richting Ringlet, de file voorbij. Het lijkt erop alsof er langs de kant van de weg een halve pechstrook aangelegd is om met de brommer langs te rijden in geval van file. Alle brommers lijken dat te doen, dus wij ook. En zo omzeilen we de file bijna helemaal, we kunnen nog steeds maar 20km/u rijden, maar dat is zo veel beter dan stilstaan.

Een eerste stop zijn de Bharat thee plantages, waar je een prachtige view krijgt over de theestruiken. De drukte is enorm, en Maleisiërs zijn duidelijk grote fan van de zoetigheden die hier worden verkocht. Taartjes en cake à volonté, vergezelgd van een thee met de hoeveelheid suiker van 2 liter cola. Er zijn verschillende stoppunten, waar we telkens een mooie view voorgeschoteld krijgen.

Even later slaan we een klein weggetje in dat voornamelijk bergop loopt en waar de wegkwaliteit zienderogen daalt. Langs de weg staat het vol van de oude Land Rovers, het lijkt wel een museum. De meesten verkeren wel in slechte staat en zijn duidelijk niet behandeld naar waarde, wat Nick z’n hart doet bloeden.

Eens aangekomen aan de theeplantage beklimmen we het viewpoint en kunnen we alleen maar vaststellen dat de plantages in Sri Lanka vele malen mooier zijn. Er staan veel dorre planten, er zijn grote gaten tussen de struiken en de ordening van de struiken is eerder random en rommelig. Sommige stukjes plantage zijn wel super mooi natuurlijk, en bij die delen nemen we uitgebreid de tijd om er van te genieten. Vanop het viewpoint zien we in de verte nog een groot aantal groene theevelden liggen, helaas is de weg ernaartoe voor ons afgesloten en krijgen enkel de theeplukkers toestemming om tot aan de plantages te gaan.

In de omgeving ligt ook een chique hotel, gebouwd in de klassieke stijl van de omgeving: The Lakehouse. Het is een kleine ommetoer, maar wel een pracht van een gebouw om even te aanschouwen.

Vervolgens rijden we terug richting de plantages in de omgeving van de Mossy Forrest, en die weg kennen we natuurlijk al op ons duimpje. In plaats van links af te slaan richting de boardwalk slaan we deze keer rechtsaf, en komen we zo uit aan de BOH Tea Plantation, ja heel verwarrend, blijkbaar zijn er 2 BOH Tea Plantations. Bovenenaan is een café/restaurant/viewpoint waar we een prachtig overzicht krijgen over de plantage. Meer dan de moeite waard om hier even langs te komen, de theeplanten zijn nog niet geknipt en staan dus nog vol van de verse groene blaadjes, wat een fris groen zicht oplevert. Wauw!

Als laatste is de Cameron Tea Plantation aan de beurt, maar het is ondertussen al 13u30, en de brommer moet tegen 15u binnen want we hebben de bus richting Penang – onze volgende stop – van 16u geboekt. Het wordt dus nog een race tegen de klok en de benzinetank, want die staat al eventjes in het rood. Avonturiers zoals we zijn gaan we de uitdaging aan, want het dichtstbijzijnde tankstation komen we pas tegen op de terugweg richting Tanah Rata. De getekende toeristenkaart toont aan dat het niet zo ver meer kan zijn, maar schijn bedriegt, en het duurt bijna 20 minuten eer we er aankomen. Het zicht is echter niet mooier dan de vorige plantage, en dus vinden we het beiden niet erg dat we snel moeten terugkeren. Het wordt nog een evenwichtsoefening tussen snel rijden en meer verbruiken, met het risico om zonder benzine te vallen, of traag rijden en zuiniger zijn, en misschien onze bus te missen. Een spannende 25 minuten later komen we gelukkig het bordje met ‘SHELL: 500m’ tegen, onze redder in nood! Een tankstop later kunnen we de laatste kilometers sjezen richting de brommerverhuur, en tegen 14u52 staan we al voor de deur. Geen enkele reden tot opjagen dus eigenlijk. Nog snel iets eten, en dan vertrekken we met onze rugzak naar de bushalte. De volgende halte is Georgetown, een gezellig stadje vol met streetart op een eiland aan de westkust van Maleisië!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s