Duikers in wording – Maleisië

In plaats van 3u ‘s nachts komen we uiteindelijk aan tegen 5u, een moment waarop 2u vertraging helemaal niet erg is. De eerste ferry van het vasteland naar de Perhentian eilanden is pas tegen 7u, dus hebben we nog tijd zat. We worden al meteen aangesproken door een vrouw die ons een ferryticket kan verkopen, dus gaan we met haar mee naar haar kantoor, dat vlak aan de haven ligt. We kopen een retourticket waarvan de terugkeerdatum vrij te kiezen is, en wachten geduldig tot het tijd is om in te stappen. In tussentijd proberen we uit te vissen waar de duikscholen zich bevinden, om zo al een idee te hebben van het eiland. We kiezen uiteindelijk voor Angel Divers, aangezien we met een Nederlandse instructrice contact hebben gehad die daar de PADI Open Water opleiding kan geven. Tegen 7u stappen we op de ferry, en zijn we zoet voor het komende uur. Ann-Sofie begeeft het al meteen en ligt binnen de 5 minuten te slapen op een klotsende boot, ook best een kunst, niemand anders deed het haar na. We komen aan op Coral Bay, en maken dan de oversteek naar de correcte kant van het eiland, en worden meteen goed ontvangen door Wendy, de Nederlandse instructrice van de Angel Divers. We kiezen voor een all-in-one pakket, waarbij overnachtingen en duiken samen zitten, en krijgen een mooie bungalo toegewezen voor de komende 4 dagen. Vandaag staat er nog niets op de planning, wat bekomen van de busrit en bijslapen, zodat we morgen klaar zijn voor heel wat theorie.

Back to school

De eerste dag van de opleiding bestaat uit het kijken van instructievideos, waarbij het handboek dat we hebben gekregen, uitgelegd wordt. Het gaat over o.a. de drukverschillen onder water, welke effecten dat heeft op je lichaam en waar je dus voor moet opletten, maar ook over de verschillende onderdelen van je materiaal en de onderwaterwereld. Best interessant allemaal, maar na 5u non-stop theorie begint het moeilijk te worden, en wordt Nick betrapt op het nemen van een kort dutje tijdens de laatste video. Er zijn echter genoeg oefeningen te doen achteraf om zeker te zijn dat we beiden volledig mee zijn met het verhaal. Een lange eerste dag, maar morgen mogen we al meteen gaan duiken!

Het begin van de nachtrust verloopt echter al meteen dramatisch, vooral voor Nick dan toch. De kamer zit vol muggen en de warmte laat het niet toe van met lange broek en mouwen te slapen. Er volgt een helse achtervolging van iedere mug die maar durft in de buurt te komen, waarbij er in totaal een stuk of 10 sneuvelen. En dat terwijl Ann-Sofie rustig ligt te ronken en zich van geen enkele muggenmoord bewust is. Na een half uur zijn er genoeg muggen gesneuveld om de rest van de nacht in vrede te laten verlopen. ‘S morgens moeten we pas tegen 9u aanwezig zijn, dus kunnen we uitslapen.

D(uik)-Day vandaag

Al bij al goed uitgerust begeven we ons met volle goesting richting de Angel Divers, waar we meteen ons materiaal toegewezen krijgen. Er volgt een uitgebreide briefing, waarbij al het materiaal nogmaals wordt uitgelegd, de plannen voor de duik zelf uit de doeken worden gedaan, en we ons materiaal zelf driemaal maal uit elkaar moeten halen en terug moeten assembleren, al meteen een eerste oefening.

Vol spanning kruipen we de boot op voor een eerste duik in ondiep water, waar we kennis maken met de ervaring van onder water te kunnen ademen. We doen heel wat oefeningen – en herhalingen – om zo alles snel onder de knie te krijgen. Na een korte pauze op het land worden de flessen gewisseld en kunnen we het diepe in. We maken er meteen al kennis met Nemo, stingrays en zelfs een sea turtle, waar Nick zot van lijkt te zijn. Het wordt al snel duidelijk dat we dit plezant gaan vinden! De middag vullen we opnieuw met het maken van een tweede duik in diep water, waar we een aantal oefening herhalen, wat zeker nodig is met al deze theorie op korte tijd. En aangezien herhaling de moeder van het onderwijs is hebben we hier zeker geen bezwaar tegen. De avond sluiten we af met een lekkere curry en een mango shake, en met het napraten van de ervaring. Het is best uniek om onder water te kunnen ademen, en de meest visjes hebben geen enkele probleem met je aanwezigheid, al vinden ze onze bubbels niet altijd even aangenaam.

Meer van dat …

De volgende dag is het opnieuw duikdag, met twee diepwater duiken op de planning. Tijdens de eerste leren we navigeren, al gaat het zodanig snel dat eigenlijk niemand echt een idee heeft wat we precies gedaan hebben. Hier is duidelijk nog meer oefening voor nodig. We bereiken uiteindelijk 16m, nog maar 2 meter te gaan tot onze maximum toegelaten diepte! Bij het stijgen heeft onze begeleidster echter wat problemen met haar oren, die geblokeerd blijken te zitten. Bij duiken is het uiterst belangrijk van geen blokkages te hebben in de neus of de oren, aangezien dat voor te hoge of lage druk kan zorgen, wat enorm schadelijk kan zijn. Ze besluit dus de laatste duik niet mee te doen, en ons een andere begeleider aan te duiden. Spijtig, zo kunnen we de opleiding helaas niet samen afronden, maar ze zal er zeker zijn om ons succes te wensen.

Die middag is het zover, en kunnen we samen met ‘Frank’ een laatste keer het water in. Ditmaal staan er geen oefeningen op de planning, enkel een duik naar 3 politiewrakken in de buurt van het eiland. De boten zijn er opzettelijk gelegd, om als basis voor nieuwe koraal te kunnen dienen. Ze liggen op 18m, en dus ideaal als afsluiter voor onze PADI Open Water opleiding. We dalen af naar het eerste wrak, en worden al snel overrompeld door talloze visjes in alle kleuren en maten. Het wrak zelf mogen we niet in, maar ze komen zo naar buiten gezwommen dus is dat zelfs helemaal niet nodig. Frank zoekt even naar een bambooshark die vaak rond de wrakken zit, maar vandaag is ie helaas niet thuis. Stingrays wel, samen met Nemos, Moonfish en zelfs een wel zeer nieuwsgierige Blowfish. Een hele mooie ervaring, nu enkel nog slagen voor ons theoretisch examen en we mogen onszelf duikers noemen.

Het examen staat die middag op de planning, en blijkt al snel geen uitzonderlijk complexe opgave te zijn. We mogen praktisch samenwerken en hebben het binnen het kwartier geflikt, Nick met 95%, maar het zou geen examen zijn als Ann-Sofie het niet beter zou gedaan hebben. Ze eindigt met 98%, wat een prestatie! Vanaf vandaag mogen we dus mee op duiktours, als er iemand zin heeft om samen visjes te gaan spotten, let us know! Met een BBQ op het strand bij kaarslicht sluiten we onze fantastische 4 dagen op de Perhentian Islands in stijl af! Op naar het volgend avontuur.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s