Myanmar, nog voor het te laat is! – Myanmar

De eerste kennismaking met Myanmar is er eentje laat op de avond, we komen om 21u30 toe op de luchthaven en bestellen, na het afhalen van de eerste Kyat, een Grab. Grab is echt een zegen op momenten als deze, wanneer je nog geen flauw idee hebt hoeveel een taxirit precies mag kosten. Grab rekent altijd een correcte prijs (die enkel stijgt wanneer de vraag hoger is dan normaal). We krijgen al snel een driver toegewezen en stappen in. Tot onze verbazing zit de chauffeur rechts in de auto, terwijl ze hier ook op het rechtse rijvak rijden. En zo is het niet enkel bij onze chauffeur, zowat iedere auto is rechtsgestuurd, enkel de bussen lijken de correcte – linkse – stuurwijze te hanteren. De eerste logica lijkt dat dit komt doordat de omliggende landen (India en Thailand bv.) beiden linksgestuurd zijn, en auto’s vermoedelijk van deze landen geïmporteerd worden, en niet omgebouwd worden om kosten te sparen. Lekker veilig dus.

We worden voor de deur van de hostel gedropt, en zien hoe de versiering van Chinees nieuwjaar ook hier nog hangt, en precies een stuk mooier en imposanter is dan die in Bangkok. Hebben we dan toch de verkeerde Chinatown uitgekozen om nieuwjaar te vieren? Tijdens een korte avondwandeling om onze benen te strekken, komen we terecht bij een mini festivalletje, waar een lokale band de Birmezen luidkeels aan het zingen brengt. We zijn best onder de indruk van de muziekstijl, alle liedjes klinken ons bekend in de oren, alleen kunnen we met de Birmese tekst erop niet uitmaken of het nu een bekend internationaal liedje is of dat het een lokale Birmese song is. Eigenlijk doet dat er niet toe, de muziek klinkt goed in de oren en zorgt voor een leuke avond. Zowel voor ons, als voor de Birmezen die duidelijk met een big smile genieten!

Onze eerste indruk van de sfeer die in straten van Yangon hangt doet ons meteen terugdenken aan India, de straatjes, de geur, de klederdracht; alles hier heeft een link met India. Morgen gaan we verder op pad in de stad om dit van dichterbij te ervaren, nu krijgt slapen een hogere prioriteit en dus keren we terug naar de hostel. Onderweg slaagt Ann-Sofie erin haar eigen krachten te overtreffen, wanneer ze struikelt over een zebrapad. Jawel, je hoort het goed, de geschilderde strepen op de grond, daar is ze over gestruikeld. Best een hele prestatie!

De kamers van de hostel zijn net groot genoeg voor een tweepersoonsmatras, en daarnaast niets, letterlijk. 3 zijden van de matras liggen tegen de muur, de vierde zijde laat ongeveer een halve meter vrij om toch nog in de kamer te kunnen en dat voor de volle 15 euro. Eén voordeel, hoe minder plaats we hebben hoe minder rommel we maken, het inpakken na ons verblijf zal alvast geen tijd kosten!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s