Krab, peper en suikerriet – Cambodja

Opnieuw met de scooter op pad, ditmaal starten we de dag met de ‘Crab Market’, gaan we op zoek naar peperplantages en The Secret Lake, om af te sluiten met wat zoutvelden en de zonsondergang aan het strand.

Een betere plek om krab te eten is er niet, Kep is er dan ook om bekend. De krabben worden vers aangeleverd door de vissers, waarbij ze in manden het water in gelaten worden. Ze worden gesorteerd op grootte en soort en wie er kennis van heeft kan ze zelf uitkiezen. De vissers vissen ‘s nachts, dus de ochtend is de beste tijd om naar de crab market te gaan. Zo gezegd zo gedaan, en nog voor de toeristenbussen aankomen zijn wij al een keuze aan het maken tussen de verschillende krabbensoorten. Wanneer iemand krabben wil kopen worden de manden uit het water gehaald en op het droge getrokken, waarbij de verkoper probeert van de minst kwalitatieve of kleinste eerst af te geraken. De meeste locals hebben echter de kennis en ervaring om de goeie van de slechte krabben te onderscheiden, en dus lijkt het er ons op dat de toeristen de minder kwalitatieve krijgen. Wij hebben momenteel ook nog geen kennis van hoe het verschil te merken valt, dus laten we de verkoper op goed geluk z’n ding doen. We kiezen de grote soort uit, waarvan er maar 2 in een kilo passen, dus minder werk om de krabben open te breken want ervaring met het eten hebben we voorlopig nog niet. We zijn echte krabbenleken.

Voor het bereiden heb je twee keuzes, ofwel laten stomen, waarbij enkel de pure smaak van de krab naar boven komt, ofwel laten bakken in Kampot pepersaus. Aangezien Kampot peper wereld gerenomeerd is voor z’n smaak en kwaliteit twijfelen we er geen seconde aan om onze krab een extra dimensie aan pepersmaak te geven. We kiezen een kraampje uit dat een correcte prijs en vriendelijkheid hanteert en laten onze teergeliefde krabbetjes over aan de professional.

Ze worden voor onze neus gebakken, waarbij ze zeker niet zien op een bolletje peper. Met een gezwindheid van jewelste worden de poten van de nog levende krab afgerukt en het lijf in twee gespleten, waarna de ingewanden verwijderd worden en het vlees aan de kant gehouden wordt. Ondertussen staat de wokpan al heet te bakken met olie en chilisaus, waarna de krabbenpoten en de rest van het vlees bijgevoegd worden. Een snuifje zout en een halve plant peperbollen vervolledigen de mix, en het deksel wordt op de pan gelegd om het even te laten sudderen. Nu en dan wat roeren en nog een beetje chilisaus erbij, en we krijgen een prachtig potje geserveerd met heerlijk uitziende en ruikende krab. Klaar om deze feestmaaltijd binnen te werken begeven we ons naar een suikerrietkraampje. Het eten zelf is niet evident, maar dankzij de rijkelijke omvang van de krabben zijn de stukken vlees best groot, en dus duurt het ‘maar’ een uurtje om ocharme twee krabben op te smullen. De heerlijkheid is met geen woorden uit te drukken, en we genieten met volle teugen. Het is zodanig lekker dat Nick het hele potje uitlikt en alle peperbollen opsmikkelt, als dat geen bewijs is weten we het ook niet meer. Morgen staat er gegarandeerd weer krab op het menu, deze kans mogen we niet laten schieten!

‘Kampot Pepper’ is dus een gerenomeerd certificaat dat gelijk staat aan kwaliteit. Er is een grote plantage waar we een tour kunnen krijgen, met achteraf een tasting van de verschillende soorten peper. De weg ernaartoe was barslecht, maar de ervaring op de plantage zo veel te beter. We krijgen een korte rondleiding door de peperstruiken, waarbij uitlgelegd wordt hoe ze oogsten, en hoe ze de verschillende soorten peper verkrijgen. De pepertasting achteraf is als eens wat anders dan een winetasting, en met een sterk pikante smaak verlaten we het domein. Een prachtige ervaring, die ook nog eens instaat voor meer dan 100 jobs, een heel mooi project dus. Bij het passeren aan het Secret Lake nemen we een eerste pauze, met een verfrissing die verzorgd wordt door een heerlijke koksnoot. Helaas wel een kleintje, ze zijn zelf ook wat gegeneerd voor de grootte, maar smaken doet ze zeker!

Via de kleine baantjes rijden we terug richting de hostel. Onderweg zien we een kwekerij van suikerriet, iets waarvan we het sap al gedronken hebben, maar nog nooit zagen groeien. We gaan even van dichterbij kijken en worden weer met open armen ontvangen. We krijgen een ritje op de tractor aangeboden, worden getoond hoe ze het oogsten en hoe je het kan eten, en tot slot krijgen we elk een stengel mee om op te eten, waarna de vrouw des huizes die in stukken snijdt voor ons. Oprecht sympathieke mensen, zo kennen we het platteland ondertussen al.

Na deze aangename kennismaking zoeken we verder onze weg voor de zonsondergang en komen terecht aan de kust, en eindigen op een doodlopend padje in de omgeving van een vissersdorp. De boten liggen al klaar om uit te varen, wat hele mooie beelden oplevert. Omdat de weg richting de hostel over hobbelige wegen loopt besluiten we terug te keren voor het helemaal donker wordt, en passeren opnieuw de zoutvelden, waar de zonsondergang prachtig in reflecteert. Tegen de tijd dat we aan de hostel aankomen staat de maan helder te schitteren, een volle maan en geen wolkje aan de lucht, prachtig!

One thought on “Krab, peper en suikerriet – Cambodja

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s