Stempels verzamelen en afkoelen – Cambodja

Vandaag is de dag waarop we de grens oversteken, een spannende dag, want blijkbaar is een visum aanvragen niet altijd even evident op de Cambodiaanse grens. De agenten staan erom bekend moeilijk te doen over de kleinste dingen en grijpen elke kans die ze krijgen. Maar daar zijn we natuurlijk op voorbereid, alle nodige documenten zitten mooi klaar, samen met de nodige pasfoto’s en uiteraard het geld, waar alles tenslotte rond draait als het op visa’s in Azië aankomt. De exit uit Vietnam verloopt zonder enig probleem – iets later dan verwacht aangezien het bed iets te zacht was om er om 6u uit te kruipen – en al snel hebben we onze exit stempel gekregen. Het wandelingetje door niemandsland onderbreken we nog even voor het eten van een laatste Banh Mi in 2 landen tegelijk, Nick eet hem op in Vietnam en Ann-Sofie smikkelt die van haar naar binnen in Cambodja. Even later is het dan zover, en wandelen we richting het Cambodjaanse kantoor waar we ons visum moeten aanvragen.

Net voor we binnengaan oefenen we nog even onze beste glimlach en zoeken we op hoe we ‘goeiemorgen’ uitspreken in het Khmer, de taal van de Cambodjanen. Blijkbaar is het uitgesproken iets in de richting van ‘aroen suostij’, en dat is ook de spreuk waarmee we de agenten met een big smile op ons gezicht begroeten. Blijkbaar wel aan het verkeerde loket – hoe is het mogelijk – dus worden we mooi doorverwezen. Na het invullen van het arrival papiertje met al onze gegevens geven we alle mogelijke paparassen mooi gesorteerd af, tot onze vaccinatiekaarten toe. Veel te veel blijkbaar want die krijgen we meteen terug. Onze glimlach verdwijnt echter nooit van het gezicht, en voor we het weten is het gepiept, we zijn legaal in Cambodja, hoera! In onze euforie wandelen we richting de uitgang tot we halt geroepen worden door de man achter het loket … we moeten nog een stempel in ons paspoort laten zetten bij één van zijn collega’s. Iets te vroeg victorie gekraaid dus. We toveren een laatste keer een grote glimlach op ons gezicht en laten ons paspoort stempelen.

Net buiten de grenspost krijgen we meteen een aantal aanbiedingen van brommers en tuk tuks, maar voor de rit van een uur mét bagage is een beetje comfort niet te veel gevraagd, dus onderhandelen we even met een taxichauffeur. Die merkt al snel dat hij aan ons geen grof geld gaat verdienen, dus gaat hij akkoord met de normale prijs, wat de helft is van z’n originele aanbod. Voor we het weten komen we al aan in Kampot, onze eerste stop. We worden enorm vriendelijk ontvangen door een goed Engels sprekende host, wat best aangenaam is na een een 6 weken Vietnam, waar de mensen amper tot zelfs geen woord Engels kunnen. Een leuk weetje: onze host “Sophian” onhoudt alle namen van de reizigers die op dat moment bij hem verblijven, en dat zijn er best wel veel. Niets zo fijn om eens met onze voornaam aangesproken te worden in plaats van met “sir” of “madam”. Om in te checken in onze dorm zijn we helaas nog wat te vroeg en zit er niets anders op dan nog een paar uur te wachten. We droppen onze bagage en besluiten al snel nog wat praktische zaken in orde te maken. We kopen een Cambodjaanse sim-kaart en passeren langs de ATM om onze eerste Riels te bemachtigen. In Cambodja kan je zowel met Dollars als met Riel betalen of met een combinatie van beiden. Om alle opties te kunnen uittesten wapenen we onze portefeuille met biljetten van beide munteenheden. Twee straten verder wagen we ons meteen aan de Cambodjaanse kookkunsten en bestellen we een noodelsoep en ribbetjes met rijst. Overheerlijk en lekker gekruid. De rest van de dag vullen we met slenteren doorheen de straten van het oude stadsgedeelte. We ervaren hier precies een Latijns-Amerikaans gevoel, ook al zijn we daar nog nooit geweest. Gezellige Frans-Colloniale huizen, mannen op oude brommers met een cowboyhoed op en kindjes van 10 jaar die met 3 tegelijk op een brommer rijden, super gezellige restaurantjes en overal cocktails aan 1,5 dollar! Onze fototoestellen worden nog eens boven gehaald en draaien op volle toeren.

Ondertussen bereiken we het warmste punt van de dag en is het absoluut onmogelijk om nog een stap te zetten zonder compleet weg te smelten onder de brandende zon. We besluiten dan nog maar eens een eetpauze in te lassen en settelen ons voor een Thaise curry en een steak met champignonnenroomsaus en frietjes, wat een beleving! Afsluiten doen we met de beste fruitshake van onze reis tot nu toe: een knalroze dragonfruit shake! Als twee ronde tonnen strompelen we terug naar onze hostel waar we ondertussen wel al onze kamer binnen mogen. Een siësta van een half uurtje geeft ons weer de nodige energie om nog op zoek te gaan naar een mooi plaatsje voor de zonsondergang. We nemen meteen ook onze zwemkleren mee, je weet maar nooit dat we ergens de kans krijgen om een frisse duik te nemen in de rivier die doorheen Kampot stroomt.

En je raadt het nooit, we zijn nog geen twee straten ver of we zien in de verte al een paar kindjes in de rivier spelen, aan een pier die schijnbaar niet in gebruik is. In een mum van tijd verplaatsen we ons naar dezelfde pier om een duik te nemen in het water. We wisselen onze kleren voor onze zwemoutfit en voor we het weten zitten we samen met hen bommetjes te doen alsof we zelf terug 10 jaar zijn. In het water ligt een soort van houten raster dat volop gebruikt wordt als basis van waarop alle bommetjes en sprongen uitgevoerd worden. Telkens iemand een sprong neemt zakt de constructie voor een deel onder water en is het alle hens aan dek om je evenwicht te bewaren. Ann-Sofie kan er van meespreken, 1 moment van onoplettendheid en je valt recht op de houten balken van de constructie. Met een elegantie van jewelste weet ze nog wel net de uitstekende verroeste spijkers te ontwijken waardoor ze er op een paar blauwe plekken na geen souvenirs aan overhoudt. Ondertussen begint de zon al onder te gaan, de kindjes moeten naar huis, en wij genieten nog na van de vissersbootjes die voorbij de ondergaande zon varen. Als afsluiter van deze eerste zalige dag in Cambodja genieten we nog van het happy hour in de hostel door nog wat cocktails binnen te gieten, na 4 cocktails (geen zorgen mamaatjes) is het welletjes geweest en gaan we slapen, wat een prachtige eerste indruk heeft dit land ons nagelaten!

3 thoughts on “Stempels verzamelen en afkoelen – Cambodja

  1. Waaw, net van An jullie blog doorgekregen, blij dat jullie het goed stellen. GENIET ER VAN! Je zult een valies vol verhalen kunnen meebrengen e.
    Sabien, buurvrouw G. Vermeersch straat

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s