Leh (Ladakh) Deel 3 – India

Dag 14

De nachtrust heeft meer dan deugd gedaan en we zijn al snel gerecupereerd van onze driedaagse trip. Tijd om plannen te maken voor de volgende dagen. We willen super graag een trekking doen doorheen de Himalaya, maar de keuze waar en wanneer is moeilijker dan gedacht. Ofwel trekken we richting Kashmir, een andere regio binnen Ladakh, om de landschappen van de Great Lakes trek te gaan bewonderen, ofwel stellen we onze drang naar wandelen nog even uit en gaan we een maand later trekken in de Nepalese Himalaya. We zijn net iets te lang ziek geweest om beide trekkingen te doen, dus moeten we de knoop doorhakken. We kiezen voluit voor Nepal. Het begint best al fris te worden in de Indische Himalaya en het ideale trekking weer met hemels blauwe meren omgeven door besneeuwde bergtoppen liggen op ons te wachten in Nepal. Klinkt alvast niet slecht.

Ons avontuur in Ladakh zit er dus op, hoog tijd om de rest van India te gaan verkennen. We verplaatsen ons naar een klein gezellig cafeetje met uitstekende wifi en maken een globale planning van onze trip doorheen het noorden van India, terwijl we half de menu kaart bestellen en vlotjes naar binnen werken. De planning is in een mum van tijd af, nu nog aan het startpunt van onze planning geraken, nl. New Delhi. Ook hier weer twee opties, de vlieger of de bus. Het is zeer verleidelijk om voor de eerste optie te gaan, op nog geen uurtje zouden we dan in Delhi zijn, maar we besluiten het maximale uit Ladakh te halen en nog een laatste stuk van het landschap mee te pikken door met de bus te reizen. De busrit duurt maar 29 uur langer dan de vlieger, een zeer dappere ondereming dus, we besluiten ervoor te gaan.

Een kleine wandeling van 2 kilometer brengt ons al snel naar het bussstation van Leh. Een kaartje bemachtigen blijkt hier echter niet zo evident te zijn als in Belgie. Busticketjes hoef je hier niet aan het loket te kopen maar op de bus zelf. Op zich geen probleem, maar laat het nu net lukken dat er zo’n 50 bussen kriskras door elkaar geparkeerd staan, zonder of met enkel Indische opschriften. Nog voor we Google Translate kunnen openen en we aan onze zoektocht naar de juiste bus kunnen beginnen, schiet een vriendelijke local ons te hulp en brengt hij ons richting de juiste bus. We stappen op en treffen drie mannen aan, waarvan de ene er al wat frisser uitziet en ruikt dan de andere. Buskaartjes voor de eerst volgende bus van 4u00 ‘s morgens zijn helaas uitverkocht, maar ze kunnen ons wel twee plaatsjes aanbieden op de bus van 9u00. Klinkt een beetje verdacht, aangezien de uitgebreide research op het internet ons geleerd heeft dat er maar 1 bus om de 2 dagen rijdt om 4u00 ‘s morgens. Toch zijn de mannen er rotsvast van overtuigd dat er om 9u00 een bus vertrekt, ze tekenen – hetzij met héél veel moeite – zelfs voor ons het hele rittenschema met tussenstops en tijdverloop uit. Hun Engels was nogal warrig, articuleren lijkt niet hun sterkste kant te zijn en hun woordenschat is eerder beperkt. Het kost ons veel moeite om hen te verstaan, maar met wat goede wil kunnen we er wel wat van maken. Net wanneer ze ons bijna zo ver krijgen om dan toch een kaartje te kopen voor de bus van 9u00, stapt er nog een lokale Indische reiziger op die net als ons morgen richting New Delhi wil vertrekken, Abhay is de naam. Hij merkt meteen dat de drie mannen op de bus niet zo analfabetisch zijn als wij dachten, maar gewoon te diep in het glas gekeken hebben en ons buskaartjes proberen te verkopen voor bussen die niet bestaan. Hij verklaart ons voor zot dat we na 20 minuten in de bus nog steeds braaf naar hun gezever zaten te luisteren, en gelijk heeft hij. Nog geen minuut later staan we weer weer buiten op de parking, maar helaas nog geen stap verder in onze zoektocht naar een kaartje. We informeren voor een gedeelde taxi met 3, maar krijgen geen enkele chauffeur overtuigd om de 950km richting New Delhi af te leggen, begrijpelijk. Onze laatste hoop is gevestigd op de kleine privé busjes die ons van Leh naar Manali brengen (450km) en daarna een andere bus die ons van Manali naar New Delhi (500km) brengt. De minibussen zien er comfortabeler en veiliger uit dan de grote openbare bussen, dus we aarzelen niet en kopen 3 kaartjes richting Manali.

Om het einde van onze zoektocht te vieren besluiten we er nog een gezellige avond van de te maken met onze nieuwe reisgenoot voor de komende drie dagen. Hij loodst ons richting een lokaal thee hutje voor een leuke babbel en goede masala chai. In een vlaag van enthousiasme proberen we hier ook eens de gezoute in plaats van de gezoete masala chai, waar onze smaakpapillen al snel spijt van krijgen. We spoelen snel door met een extra zoete versie, spreken af waar we elkaar morgen weer ontmoeten en vertrekken richting onze hostel. Eenmaal daar aangekomen nemen we afscheid van onze Maleisische vrienden aangezien onze wegen vanaf morgen splitsen en kruipen we ons bed in. Morgen beginnen we na twee weken eindelijk aan onze allerlaatste dag in Leh.

Dag 15

Deze laatste dag is een chill dag. De bus vertrekt pas on 18u00 dus we hebben nog wel wat tijd om rond te lopen. We slenteren een laatste keer door de kleine straatjes van Leh en genieten van het dagelijkse leven dat er zijn gang gaat. Als echte locals navigeren we ons probleemloos door de wijken, na 2 weken kennen we de weg hier op ons duimpje. We passeren langs lokale groenten- en fruitverkopers die elk een hun eigen plekje op de stoep hebben, broederlijk naast elkaar. Even verder krioelt het van de juwelenverkopers die liggen te slapen achter hun kraam en wonderbaarlijk wakkerschieten van zodra je 1 meter van hun stand verwijderd bent. We verlaten de toeristische zone en slaan enkele zijstraten in waar we iemand op traditionele wijze chapati zien bakken. Chapati wordt hier gemaakt van een kleine deegbol die plat gedrukt wordt tegen de binnenkant van een ronde metalen holte, waar onderin vuur gestookt wordt. Nieuwsgierig als we zijn bestellen we er een om te proeven, en al snel wandelen we weg met een hele lading in onze handen. Heerlijk! Even verderop wordt onze eetlust al snel ontnomen wanneer we een slager vrolijk afgehakte geitenkoppen an het vellen is. Geitenhersenen zijn hier blijkbaar een delicatesse, iets dat wij met plezier aan ons voorbij laten gaan, de arme beestjes. Een paar radiowinkeltjes, kleermakers, masala chai theehokjes en houtbewerkers verder komen we terug uit op de hoofdstraat. We keren terug naar onze hostel om onze spullen in te pakken. We zijn nog maar net in de hostel gearriveerd, wanneer we twee Belgen – Jeroen en Marie – tegen het lijf lopen. We geraken aan de praat en de tijd vliegt voorbij. Jeroen en Marie hebben net als ons hun job opgezegd en zijn momenteel al 5 maanden aan het rondreizen. We wisselen een paar van onze beste reisverhalen uit en belanden al snel op restaurant om onze babbel verder te zetten. Een heerlijk en vooral gezellig etentje later nemen we afscheid van hen en vertrekken we richting het busstation voor onze helse busrit van 31 uur.

On 18u00 ontmoeten we Abbhay, onze kameraad van gisteren, en gaan we op zoek naar onze bus. Eenmaal aangekomen blijkt plots dat we 10 kopies van ons paspoort per persoon nodig hebben on af te geven aan elke controlepost. Dat hadden ze gisteren natuurlijk niet kunnen zeggen! Wonder boven wonder is er toevallig vlak naast de busstand een kleine copy shop die aan woekerprijzen paspoort kopies aanbiedt, hoe is het mogelijk. Terwijl Ann-Sofie de kopies probeert te fixen, zwiert Nick de babage mee op het dak. Ons perfecte teamwork zorgt er uiteindelijk voor dat we mooi op tijd de bus in kunnen kruipen, we vertrekken alvast zonder vertraging.

De sfeer zit er goed in, en de eerste uren krijgen we vlotjes met ons drieëen vol gebabbeld. Om iets voor twaalf ‘s nachts stoppen we een eerste keer voor avondmaal en bestellen we op aanbevelen van Abhay Mutter Paneer en Dhal Curry met Garlic Naan. Overheerlijk, een absolute aanrader voor de rest van de reis. Eenmaal terug in de bus ondernemen we een poging om te slapen, maar onze chauffeur heeft duidelijk andere plannen. Uitgerekend op het moment dat iedereen in dromenland wil geraken zet hij de muziek van de bus op maximaal volume om zelf wakker te kunnen blijven gedurende de nacht. Daar bovenop worden de raampjes open gedraaid voor wat extra frisse lucht. Ter informatie, we rijden gedurende de nacht tussen de 3000 en de 4000 meter en in temperaturen van -5 tot zelfs -10 graden. In een mum van tijd zijn we dus omgetoverd tot bibberende ijspegels in een bumpy discobar met verschrikkelijke Indische muziek. Wanneer het even later ook nog begint te sneeuwen is het circus compleet. We hebben al snel door dat er niet al te veel geslapen zal worden vannacht. Bibberend in onze zetel kruipen de minuten traag maar zeker voorbij en wordt de sneeuw ingeruild voor een heldere sterrenhemel. Wanneer we om 3u00 ‘s nachts even uit ons raampje gaan hangen worden we zowaar getrakteerd op een fenomenaal zicht over de Milky Way, nog nooit eerder hebben we hem zo duidelijk kunnen waarnemen. WAUW.

Twee uur later begint het al weer licht te worden en doet de zon haar uiterste best om ons een beetje te verwarmen. Langzaam maar zeker krijgen onze voeten en handen weer gevoel en kleur en begint de temperatuur in de bus te stijgen. We hebben al enkele bergpassen achter de rug en moeten er nog maar ééntje overwinnen voor we aankomen in Manali. Manali ligt binnen handbereik wanneer we terechtkomen in een gigantische file. Tijd om onze benen even te strekken en uit te vissen wat er aan de hand is. Enkele honderden meters verderop heeft het slechte weer van de afgelopen dagen een landslide veroorzaakt, en de weg is bedolven onder enkele meters modder en zand. Terwijl verschillende locals met man en macht de weg weer moddervrij proberen te maken proberen er hier en daar voertuigen met slippende banden de landslide te trotseren. Het vergt een goeie portie lef en uitstekende stuurmanskunsten om veilig aan de overkant te geraken. Eenmaal je aan de oversteek begint is er geen weg meer terug, vollebak gas geven en hopen dat je de auto onder controle kan houden. Onze chauffeur toont zich als een van de dapperen en besluit de oversteek te wagen.

We houden onze adem in en enkele minuten later bevinden onze 4 wielen zich weer veilig op een geasfalteerde baan. We zwaaien eens goed naar de voertuigen met minder dappere chauffeurs en vervolgen onze weg richting Manali. We worden getrakteerd op een prachtige afdaling tussen de wolken en een helder groen landschap alvorens we aankomen. Het eerste, en hopelijk ook het ergste, deel van onze busrit zit erop.

Onze volgende bus richting Delhi vertrekt pas binnen 6u, we hebben dus nog even de tijd om te bekomen en rond te slenteren in Manali. We huren een hotelkamer voor een paar uur om even bij te slapen en gaan nadien op pad. We hebben geluk, vandaag lijkt het free podium te zijn en vele kinderen doen dansoptredens voor een laaiend enthousiast publiek. Niet alleen op het podium maar ook op de tribunes en ver daarbuiten wordt er vrolijk mee gedanst. Ook wij laten ons even gaan op de beats van de muziek. Een paar optredens later en een geshopte sjaal rijker vertrekken we met ons drieëen richting de bus. Ditmaal geen minibus met ruiten die open kunnen maar een superdeluxe Volvo AC bus met heerlijk zachte zetels inclusief fleece dekentjes.

De bus is maar halfvol bij vertrek, wat betekent dat iedereen minstens twee zetels kan inpalmen, wat een upgrade. De bus moet wel enorm comfy geweest zijn, want veel meer dan het opstappen en het vertrek herinnert Ann-Sofie zich niet. Nick zijn lichaam daarentegen heeft duidelijk genoeg van op de bus te zitten en begint te protesteren tegen het einde van de rit. Zelfs een plekje vooraan naast de chauffeur volstaat niet en even later ligt zijn volledige maaginhoud langs de kant van de weg. Er is echter geen tijd om te bekomen, de chauffeur zet onmiddelijk weer koers richting New Delhi, waar we 2 uur later eindelijk langs de kant van de weg gedropt worden. We hebben het overleefd!

This slideshow requires JavaScript.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s